Mooi, zo’n zachte landing, maar daarna sta je dus wel stil. Het IMF was afgelopen week relatief optimistisch over de wereldeconomie. Het lijkt erop dat centrale banken de inflatie weten te temperen, zonder daarbij de economie in een diepe recessie te storten. De hoge rente remt de vraag voldoende af om een loon-prijsspiraal te voorkomen, maar de werkloosheid schiet niet omhoog.
Dat laatste is meer te danken aan de vergrijzing die de arbeidsmarkt structureel krap houdt, dan aan de stuurmanskunst van centrale banken. Maar als het allemaal zo gladjes verloopt als het IMF denkt, is een applausje voor de cockpit toch wel op z’n plaats.
Daar staan we dan in 2024. Zacht geland, maar met een verwachte groei van 1,2% komt de economie van het eurogebied volgend jaar nauwelijks van de plaats. De lagere inflatie zorgt dat de hoge rente van de ECB in reële termen dan extra hard aan komt. Gaat Frankfurt op dat moment de rente weer verlagen? Het zou misschien wel moeten, maar de piloten van de ECB staan niet bekend om hun handelingssnelheid. Het zou wel eens lang kunnen duren voordat ze het ‘prepare for take-off’ aankondigen.