De grote pensioenfondsen gokten decennialang op een hogere rente, dus toen die juist daalde konden ze niet indexeren en riepen ouderen dat het niet eerlijk was. Nederlandse studenten gokten blijkbaar op een lage rente, en nu die stijgt is het hun beurt om moord en brand te schreeuwen. Als de rente beweegt, wordt er altijd wel iemand boos.
Net als de ouderen voor hen (‘Indexatie voor elke generatie!’), gaan de jongeren de straat op om hun woede te uiten (‘Hogere rente, dikke doei!’). Ze zijn de ‘pechgeneratie’, slim genoeg om hoger onderwijs te volgen, maar te naïef om te snappen dat de rentekosten van een lening met jaarlijks aanpasbare rente kunnen variëren. Die rente is overigens nog steeds extreem laag, want de pechvogels mogen meeliften op de AAA-status van de Nederlandse staat.
In de Volkskrant legt een student pedagogische wetenschappen uit waarom ze €60.000 leende. Haar ouders (die best konden bijspringen) zeiden: ‘Ga maar lenen zonder rente, daar leer je van.’ Dat blijkt. De pedagogische les is dat gratis geld niet bestaat, in elk geval niet lange tijd. Een les die je niet jong genoeg kunt leren.