Nederland moet 1.500 kilometer aan dijken verhogen en verzwaren en 500 gemalen en sluizen versterken. Volgens het Hoogwaterbeschermingsprogramma is dat werk in 2050 klaar. Dan kunnen we hogere rivierstanden en een stijgende zeespiegel aan.
Kost een duit, natuurlijk, maar de Staat kan voor dit soort projecten relatief goedkoop lenen. Dankzij ‘groene obligaties’: dat zijn speciale schuldbewijzen waarvan de opbrengst alleen aan duurzame projecten wordt uitgegeven. Beleggers zijn er dol op, want ‘duurzaam beleggen’ is in dus het geld klots tegen de plinten. De laatste veiling van groene beleggingen leverde €4,98 mrd op en was ruim 3,5 keer overschreven.
Een deel van deze groene miljarden gaan naar klimaatadaptatie. Naar hogere dijken bijvoorbeeld. Dit is allemaal in lijn met internationale afspraken en regels. Maar ergens wringt het toch: ook zonder de groene obligaties zouden we de dijken verhogen. Door de groene obligaties af te splitsen worden de gewone staatsobligaties ‘grijzer’. Verder verandert er niets. Geld van duurzame beleggers gaat naar dijkverzwaring. Wat schiet het klimaat daar eigenlijk mee op?