Draghi, Tesla, bitcoins en een heel gemiddeld economisch jaar

FD-columns in week 6

Draghi de hervormer

Voor Europese oplossingen heb je Parijs en Berlijn nodig. Voor problemen moet je in Rome zijn. De derde economie van het eurogebied is het zwarte schaap van de Europese familie. De economie en het bestuur werden nooit hervormd, waardoor het land nauwelijks profiteerde van de euro en een blok aan het been werd van de monetaire unie.

Maar redding is nabij! Met een beetje mazzel wordt oud-ECB-president Mario Draghi de nieuwe premier van Italië. Deze alleskunner hoeft maar ‘whatever it takes’ te roepen en de Italiaanse economie zal bij toverslag hervormen tot een moderne, woest concurrerende banenmachine.

Draghi il Riformatore. Ik hoop het. Maar de wonderdokter heeft eerder de kans gehad om te hervormen. In de jaren negentig was hij de hoogste ambtenaar op financiën en moest hij Italië klaarmaken voor de euro. Dat deed hij vooral door de begrotingsproblemen onder het tapijt te vegen. Gerrit Zalm beschrijft in zijn autobiografie het moment dat hij Draghi confronteert met deze ‘eenmalige windowdressing’. Draghi antwoordt gevat: ‘Niet eenmalig, wij doen aan structurele windowdressing’. Lekkere hervormer is dat.

(FD)

Vieze Tesla

U en ik hadden al zo’n vermoeden. Maar nu weten we het zeker: de superrijken gaan de wereld niet redden. Ook niet als ze hun miljarden in groene projecten steken, en ook niet als ze bedrijven oprichten met nobele doelen.

Neem Elon Musk, volgens z’n boekwaarde de allerrijkste van het stel. We kennen hem als de man die in z’n eentje de elektrische revolutie in de auto-industrie ontketende. Maar zijn groene hart is veel groter. Onlangs loofde hij een prijs uit van $100 mln voor de beste technologie om CO2 uit de lucht te halen en op te slaan. ‘Time is of the essence’, stelde Musk.

Toen hij dat schreef had hij met zijn bedrijf Tesla net een vijftienmaal grotere investering gedaan in wat misschien wel het meest energieverspillende project van dit moment is. Tesla kocht voor $1,5 mrd aan bitcoins en zette die op de balans, weten we sinds deze week. Volgens zowel de Nederlandse onderzoeker Alex de Vries als de Cambridge Centre for Alternative Finance is de elektriciteitsconsumptie van de bitcoin gelijk aan die van een middelgroot land.

Een groot voordeel van superrijk worden: je hoeft nooit meer consequent te zijn.

(FD)

Gemiddeld doodgewoon

Het jaar 2021 wordt een doodgewoon jaar voor de Nederlandse economie. De inflatie loopt op naar 1,4% en dat is keurig in het midden van de hoogste (2,8% in 2012) en de laagste inflatie (0,1%, 2016) van deze eeuw. De economie groeit met 1,8%, vrijwel gelijk aan de gemiddelde groei sinds 2000.

Zo luidt in elk geval de nieuwe prognose van de Europese Commissie die gisteren verscheen. Gemiddeld wordt het een rustig voortkabbelend, gewoon jaar.

Zo bedrieglijk kunnen macro-economische cijfers soms zijn. Want de jaargemiddelden versluieren de krankzinnig wilde bewegingen die grote delen van onze economie dit jaar zullen maken. Het eerste kwartaal is voor sectoren die in lockdown moesten misschien wel het slechtste sinds het begin van de coronacrisis. En als ze straks weer open mogen, krijgen bedrijven mogelijk te maken met uitzinnige omzetten en vraag waaraan niet valt te voldoen.

Omhoogschietende werkloosheid en een golf van faillissementen als de steun straks stopt. Volle spaarrekeningen die razendsnel worden verbrast. Een muur van schuld waarop we ons te pletter lopen. Gordels vast in dit doodgewone jaar!

(FD)